Mübadelenin 103'üncü yıl dönümünde Ayvalık'ta tören

BALIKESİR'in Ayvalık ilçesinde mübadelenin103'üncü yıl dönümünde Cunda (Alibey) Adası'nda tören düzenlendi. Mübadelede kaybedilenler anısına denize çelenk bırakılıp, Mübadele Korosu'nun şarkıları eşliğinde çiçekler atıldı.

Ayvalık Giritliler Derneği tarafından Ayvalık Belediyesi ve Kent Konseyinin desteğiyle düzenlenen tören, Cunda Adası Mevlana Parkı'nda yapıldı. Mübadele ile Ayvalık'a gelen Türklerin adaya ilk ayak bastıkları noktada gerçekleştirilen tören saygı duruşunda bulunulup, İstiklal Marşı'nın okunmasıyla başladı. Mübadelede kaybedilenler anısına denize çelenk bırakıldı. Vatandaşlar da Mübadele Korosu'nun şarkıları eşliğinde denize çiçek attı.

Törende konuşan Ayvalık Giritliler Derneği Başkanı Coşkun Tunçmen, " 30 Ocak 1923'te Türkiye-Yunanistan arasında imzalanan ve 1924-1925 yıllarında büyük ölçüde uygulanan nüfus mübadelesinin başlangıcından bu yana tam 103 yıl geçti. Bu anlaşma, 20'nci yüzyılın en büyük zorunlu nüfus hareketlerinden biriydi. Yaklaşık 1,2 milyon Rum Ortodoks Türkiye'den Yunanistan'a, 400-500 bin kadar Müslüman da Yunanistan'dan Türkiye'ye göç ettirildi. Karadeniz, Ege, Trakya ve özellikle İstanbul dışındaki Rum köyleriyle, Girit, Selanik, Drama, Kavala, Yanya gibi bölgelerdeki Türk-Müslüman topluluklar birbirinden koparıldı.103 yıl sonra geriye kalanlar; bir daha dönemeyecek milyonlarca insanın acısı, kaybedilen evler, kiliseler, camiler, mezarlıklar, her iki ülkede de halen yaşayan mübadele çocukları ve torunlarının ortak hafızası, 'Nereliyim' sorusuna halen net cevap veremeyen insanlar ama aynı zamanda iki halkın birbirini daha iyi anlama potansiyelini taşıyan çok güçlü bir ortak tarih. Bu mübadele, ne tamamen bir 'kurtuluş' ne de sadece bir 'felaket' olarak anlatılabilir" dedi.

'HATIRLAYALIM AMA BARIŞ İÇİNDE HATIRLAYALIM'

Tunçmen, sözlerine şöyle devam etti:

"Onlar sadece 'millet' kavramının o dönemde çok sert çizgilerle yeniden tanımlandığı bir çağın mağdurlarıydı. 103 yıl sonra, mübadelenin çocuklarına ve torunlarına sesleniyorum; sizin kökleriniz iki yakada da var. O denizler, o zeytinlikler, o eski mahalleler halen sizin. Bir gün gidip dedenizin doğduğu eve, ninenizin çocukluğunun geçtiği kiliseye, camiye, çeşmeye dokunduğunuzda, aslında kendinize dokunuyorsunuz. Bu büyük göçün 103'üncü yılında, gidenlere ve kalanlara, sessizce ağlayanlara ve yeni hayat kuranlara saygıyla; onların hikâyesi bizim hikayemizdir. Unutmayalım ama kin gütmeyelim. Hatırlayalım ama barış içinde hatırlayalım."